Istnieje kilka narzędzi pomiarowych, służących do oceny stanu zdrowia osób oraz ich możliwości samodzielnego funkcjonowania w społeczeństwie. Dzięki przeprowadzeniu odpowiednich badań można postawić trafną diagnozę i tym samym skierować pacjenta na odpowiednie leczenie. Jednym z popularniejszych narzędzi jest oczywiście skala Barthel. W jaki sposób klasyfikuje się według niej pacjentów?
Skala Barthel – co to jest?
Międzynarodowa skala Barthel jest wykorzystywana do oceny sprawności ruchowej pacjenta. Osoby, które chcą zapisać seniorów ze swojej rodziny do państwowych domów opieki, muszą najpierw udać się z nim do lekarza po to, aby wypełnił on specjalny druk, w którym oceni stan zdrowia pacjenta. Oceny tej może również dokonać pielęgniarka środowiskowa.
Skala Barthel pomaga określić, w jaki sposób senior jest w stanie zatroszczyć się sam o siebie – czy jest sprawny, czy raczej wymaga stałej opieki. Na skalę Barthel składa się 10 czynności dnia codziennego, np. poruszanie się, mycie się, korzystanie z toalety, przebieranie się czy wchodzenie po schodach. Przy każdej z tych czynności lekarz stawia określoną liczbę punktów.
Klasyfikacja pacjentów
Podczas klasyfikacji można uzyskać maksymalnie 100 punktów, po 10 w ramach każdego obszaru. Pacjentów określa się w skali:
- 0 – niesamodzielny, wymaga stałej opieki,
- 5 – częściowo samodzielny,
- 10 – samodzielny.
Jeżeli osoba ta uzyska łącznie od 0 do 20 punktów, oznacza to, że jest niesamodzielna i wymaga stałej opieki, np. w domu spokojnej starości. Pacjenci, których wynik oscyluje od 20 do 80 punktów wymagają pomocy z zewnątrz w niektórych obszarach ich życia, np. podczas higieny, czy przemieszczania się. Osoby, które otrzymują powyżej 80 punktów, są w stanie funkcjonować samodzielnie, bez pomocy.
Skala Barthel jest narzędziem pomiarowym, które służy do określenia sprawności ruchowej pacjenta. Dzięki niej lekarz jest w stanie określić, czy wymaga on opieki całodobowej, częściowej, czy jest w stanie w większości poradzić sobie samemu.
